Work Text:
"Κι άλλο παιδί βρε Γιώργο;"
Η Σίσσυ ακούει την φωνή της κυρίας Μπίας από το πλατό και προσπαθεί να ετοιμαστεί για αυτό που θα ακολουθήσει. Σε σύγκριση βέβαια με την γενικότερη παράνοια που επικρατεί στα παρασκήνια αυτού του σίριαλ, η γκρίνια της κυρίας Μπίας - στον ρόλο της πυράρχου Βερόνικας Βεσίλα - είναι το λιγότερο. Και είναι και δικαιολογημένη εδώ που τα λέμε.
"Άντε να δούμε τι φρούτο θα είναι και αυτή η καινούργια που θα μας φέρουν εδώ μέσα." σκέφτεται. "Δεν μας έφτανε -"
Η Τάμμυ. Αυτό ήταν έτοιμη να πει, τουλάχιστον αυτό σκεφτόταν, αλλά την διέκοψε το χτύπημα στην πόρτα του δωματίου για μακιγιάζ.
"Ποιος;"
"Σίσσυ μου δεν θα το πιστέψεις, ο Τσιτσίγκος-"
"Ναι, τα άκουσα." , την κόβει η Σίσσυ απότομα.
"Τέλος πάντων, μου είπαν ότι θα έρθει μια όμορφη κοπελίτσα τουλάχιστον. Αυτό έλειπε, να μου έφερναν καμιά που δεν βλέπεται για κόρη."
"Και τι μας νοιάζει, νύφη θα την πάρουμε;"
"Γιατί όχι;" την ρωτάει η κυρία Μπέκου με το γνωστό πονηρό χαμόγελό της .
Αφού η ίδια της εκμυστηρεύτηκε τα πάντα για τον πρώην άντρα της και το τζόκερ, η Σίσσυ αποφάσισε ότι όσο λιγότερα κρύβουν η μια από την άλλη τόσο το καλύτερο. Έτσι κι αλλιώς η κυρία Μπία ήταν η μόνη που εμπιστευόταν και συμπαθούσε εκεί μέσα, και για αυτό ακριβώς δεχόταν τις γκρίνιες και τις ιδιοτροπίες της.
Και στην τελική κάπου ήθελε να πει αυτό που πρόσφατα είχε ανακαλύψει για τον εαυτό της .
Ότι δηλαδή νιώθει έλξη και για τις γυναίκες.
Δεν περίμενε φυσιολογική αντίδραση από την Μπία, ήξερε όμως ότι θα ήταν δεκτική. Και πράγματι η αντίδραση δεν ήταν φυσιολογική, καθώς η Μπία της πρότεινε να πάνε σε ένα στριπτιζάδικο από αυτά που σύχναζε ο Σάββας. Τέλος πάντων.
Όχι ότι είχε καμιά σημασία, σκεφτόταν συνεχώς η Σίσσυ, γιατί δεν είχε καμία απολύτως εμπειρία με γυναίκες. Και αυτό όσο να ναι μεγάλωνε την ανασφάλειά της σε αυτόν τον τομέα. Η πιθανότητα και μόνο να έμπαινε μέσα στον χώρο της μια κοπέλα που θα μπορούσε να ερωτευτεί...την έλουζε κυριολεκτικά κρύος ιδρώτας.
Την υπόλοιπη ώρα, φροντίζει το μακιγιάζ της κυρίας Μπίας παραμένοντας σιωπηλή.
"Θα περάσει από δω μετά από μένα." τολμά να πει η Μπία, "Η κοπέλα που θα κάνει την κόρη μου. Αγγέλα την λένε."
"Έτοιμη."
Η κυρία Μπία την ευχαριστεί και φεύγει. Έχει την αίσθηση ότι έχει κάνει κοτσάνα που αναφέρθηκε στην Αγγέλα ως πιθανό love interest για την Σίσσυ, αλλά πού ξέρεις; Μπορεί να ενδιαφερόταν και αυτή και να ταίριαζαν. Η κυρία Μπία ήθελε όσο τίποτα να δει την φίλη της ερωτευμένη.
Στο πλατό πέφτει πάνω στην Αγγέλα. Μετά από τις απαραίτητες συστάσεις από τον Γιώργο, η Μπία της δείχνει τον δρόμο για το μακιγιάζ.
Η Αγγέλα έχει άγχος. Κάτι διόλου συνηθισμένο για αυτήν, που άλλαζε από πάντα τις δουλειές σαν τα πουκάμισα. Εξάλλου ξέρει ότι θα είναι στην σειρά για λίγα επεισόδια, και δεν είναι ότι μπορεί να πάρει στα σοβαρά το σίριαλ ενός τυπά με το όνομα "Τσιτσίγκος". Μεταξύ μας, δεν είχε δει ούτε ένα επεισόδιο μέχρι η Ντάλια, φανατική τηλεθεάτρια της "Πυρκαγιάς" να της εξηγήσει ολόκληρη την πλοκή και να την αναγκάσει να δουν μαζί όλες τις σεζόν.
"Αν δεν σου αρέσει ο ρόλος σου, θα αγοράσω το κανάλι και θα τον γράψουμε μαζί όπως θες." της είχε υποσχεθεί σε μια προσπάθεια να την κάνει να νιώσει κάπως καλύτερα.
Η Αγγέλα χαμογελά καθώς θυμάται τα λόγια της φίλης της και ανοίγει την πόρτα.
Αντικρύζει μια όμορφη κοπέλα με μακρύ μαύρο μαλλί, πιασμένο πάνω, αραχτή στην καρέκλα του μακιγιάζ με απλωμένα πόδια στο έπιπλο του καθρέφτη.
"Επ, τι το περάσαμε εδώ μέσα;"
"Τι;"
"Λέω, μήπως νομίζεις ότι είσαι στου παππού σου το τσιφλίκι; Βγες έξω και ξαναχτύπα για να μπεις."
Οκει, έχει τσαγανό η τύπισσα και οφείλει να της το αναγνωρίσει. Πρώτη φορά η Αγγέλα έρχεται αντιμέτωπη με άτομο πιο τσαμπουκαλίδικο απ' την ίδια. Δεν ξέρει πώς να αντιδράσει.
"Δεν νομίζω."
"Τι δεν νομίζεις;"
Τώρα η μαυρομάλλα έχει σηκωθεί και έχει βάλει τα χέρια στην μέση. Μην μασάς, Αγγέλα.
"Δεν νομίζω ότι θα κάνω πέρα δώθε επειδή μου το λες εσύ. Και ποια είπαμε ότι είσαι;" Εντάξει, τώρα απλά ψάχνει έναν τρόπο να μάθει το όνομά της, αλλά μας κάνει και αυτό προς το παρόν.
"Για να είμαι στο μακιγιάζ, ποια λες να είμαι;" Ξεφυσάει, τελικά παραδίνεται. "Άντε κάτσε κάτω, δεν έχω όλη την μέρα μπροστά μου."
Η Αγγέλα κάθεται στην καρέκλα χωρίς να πει λέξη και η Σίσσυ ξεκινά την δουλειά.
Όταν φέρνει το πρόσωπό της κοντά στο δικό της η Αγγέλα δεν μπορεί να μην παρατηρήσει τα μάτια της, τις γωνίες που σχηματίζουν, πόσο έξυπνα φαίνονται καθώς κινούνται και παρατηρούν κάθε εκατοστό του προσώπου της. Και τότε συνειδητοποιεί ότι η Σίσσυ επίσης την παρατηρεί από ελάχιστη απόσταση. Νιώθει τα μάγουλά της να αναψοκοκκινίζουν και ελπίζει τουλάχιστον αυτό να μην γίνει αντιληπτό από την όμορφη μακιγιέζ. Ξαφνικά νιώθει τεράστια ανασφάλεια για την εμφάνισή της.
"Δεν μου απάντησες πριν."
Δεν μιλάει ούτε τώρα. Η Αγγέλα προσπαθεί να καταλάβει αν είναι τόσο αφοσιωμένη στην δουλειά της ή απλώς την αντιπαθεί.
"Πώς σε λένε;"
"Σίσσυ. Είσαι η Αγγέλα." Δεν την ρωτά. Είναι σαν να της ανακοινώνει απλώς το όνομά της, σαν να το αποφασίζει για αυτήν. Είναι ανίκανη να απαντήσει, νιώθει τον λαιμό της να έχει στεγνώσει και έτσι απλά γλύφει τα χείλη της.
"Αχ, μην το κάνεις τώρα αυτό, θα πρέπει να σου βάλω πάλι κραγιόν."
Η Σίσσυ πράγματι δείχνει ενδιαφέρον προς τα χείλη της Αγγέλας. Τόσο που...
Όχι, είναι όλο στο κεφάλι της. Προφανώς. Η κοπέλα απλά κάνει την δουλειά της.
"Αλλά τώρα που το σκέφτομαι", συνεχίζει, "ίσως να σου πήγαινε κάποιο άλλο περισσότερο. Για να δω."
"Μου αρέσει αυτό που φοράς." Οι λέξεις γλιστρούν απ' το στόμα της πριν προλάβει να τις συγκρατήσει, αλλά δεν έχει σημασία. Η Σίσσυ έχει επίσης παρατηρήσει το έντονο βλέμμα της Αγγέλας στα δικά της χείλη.
Την πλησιάζει αργά περιμένωντας ένα σημάδι για συγκατάθεση. Όταν η Αγγέλα γνέφει, τα χείλη τους ενώνονται και η Σίσσυ κοιτά ευχαριστημένη το αποτέλεσμα.
"Θα το διορθώσω λίγο με ένα μολύβι και νομίζω είναι εντάξει. Θες να το δεις στον καθρέφτη;"
Η Αγγέλα σηκώνεται με το ζόρι, τα πόδια της τρέμουν. Κι όλο αυτό από ένα πεταχτό φιλί στο στόμα, ένα τίποτα, ένα τόσο συνηθισμένο παιχνίδι για τις στρέιτ κοπέλες. Μήπως η Σίσσυ...;
Αλλά τότε κοιτάει τον εαυτό της στον καθρέφτη και συνειδητοποιεί ότι πρώτη φορά φοράει μακιγιάζ χωρίς να νιώθει την συνηθισμένη δυσφορία κάθε φορά που ήταν αναγκασμένη να μην κυκλοφορεί με το γυμνό της πρόσωπο, κάθε φορά που έπρεπε να χωρέσει στα στενά κουτάκια που της επέβαλε η "θηλυπρέπεια". Και έπειτα το βλέμμα μέσα απ' τον καθρέφτη της πιάνει την Σίσσυ να την κοιτάζει με ένα βλέμμα που της διώχνει κάθε αμφιβολία. Ξαφνικά χαίρεται που πήρε την απόφαση να πάει στα γυρίσματα . Νιώθει ότι έχει ξεχάσει τα λόγια της, αλλά δεν την απασχολεί αυτό όσο κάτι άλλο.
"Είπες ότι έχεις κι άλλη δουλειά μετά από μένα,ε;"
"Μπορούν να περιμένουν για λίγο."
μπόνους :
"Πώς το κατάλαβες;"
"Δεν ξέρω, πάντα υπήρχε. Απλώς το αγνοούσα μέχρι τώρα, νόμιζα ότι δεν είναι αυτό που ήταν στην πραγματικότητα. Και μετά, ήταν και αυτό με τους άντρες."
"Ναι, η αλήθεια είναι ότι εγώ δεν είχα τέτοια προβλήματα."
"Δηλαδή δεν έχεις κάνει ποτέ κάτι -"
"Με άντρα; Όχι."
"Ούτε εγώ με γυναίκα μέχρι τώρα."
"Και;"
"Απλώς επιβεβαιώθηκα. Ήξερα ότι θα μου άρεσε δηλαδή αλλά..."
"Αλλιώς είναι όταν..."
"Συμβαίνει όντως. Απλώς δεν είμαι έτοιμη για κάτι παραπάνω. Ακόμα δυσκολεύομαι."
Της πιάνει το χέρι.
"Καταλαβαίνω, Σίσσυ. Δεν θα σε πίεζα ποτέ να κάνεις κάτι που δεν θες. Μου αρέσεις πολύ δηλαδή, αλλά...δεν χρειάζεται να βιαστούμε. Κι αν θες να το αφήσουμε εδώ, εντάξει. Είναι εντάξει."
Η Σίσσυ κλείνει τα μάτια της για ένα δευτερόλεπτο. Προσπαθεί να συγκρατηθεί, να μην ξεχειλίσει αυτό που υπάρχει μέσα της. Είναι, για πρώτη φορά, εντάξει.